Fandom

Elder Scrolls Wiki

Wyznania Dunmerki uzależnionej od Skoomy

12 425stron na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Komentarze0 Udostępnij

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Wyznania Dunmerki uzależnionej od skoomy – książka ta opowiada historię Tilse Sendras, Dunmerki, która "odrzuciła" Skoomę.

Treść Edytuj

Nic nie jest dla Dunmera bardziej odrażające, niż smutny widok innego Dunmera w niewoli pochodnej księżycowego cukru znanej jako skooma. Nic też nie jest bardziej nieprzyjemne, niż słuchanie żałosnych opowieści o poniżeniu i degeneracji ofiar tego uzależniającego narkotyku.

Dlaczego zatem narzucam się wam z tym długim, szczegółowym opisem moich grzechów i trosk?

Mam nadzieję, opowiadając moją historię, że szerszy rozgłos zyska wiedza o tym, iż istnieje nadzieja na wydostanie się z tego smutnego stanu. Mam również nadzieję, że inni, którzy również wpadli w nałóg, usłyszą dzięki temu o tym, jak i ja popadłam w rozpacz, ale i o tym, jak na nowo odnalazłam siebie i wyzwoliłam się z łańcuchów, którymi wcześniej sama się skrępowałam.

Ponieważ wszyscy Khajici dobrze wiedzą - a któż ma to wiedzieć, jeśli nie Khajici - że na uzależnienie od skoomy nie ma lekarstwa, i że kto raz w nie popadnie, nigdy się z niego nie wydostanie - ponieważ zatem wiedza ta jest tak powszechna, przyjmuje się, że taka właśnie jest prawda. Jest jednak inaczej, a ja jestem na to żywym dowodem.

Nie ma cudownego leku. Nie ma leczniczego naparu. Nie ma zaklęcia, które uwalnia cię od uczucia dreszczu, jakim skooma napełnia twe żyły.

Jednak to właśnie dzięki zrozumieniu natury tego dreszczu, dzięki akceptacji jego pożądania i dzięki odrzuceniu wstydu, jaki czuje ten, kto tego dreszczu pożąda, kiedy nie jest w stanie rozstać się z substancją, która staje się jego jedyną przyjemnością i pociechą - to dzięki tej wiedzy i zrozumieniu ofiara może dokonywać wyboru tam, gdzie rozchodzą się drogi rozpaczy i nadziei.

Mówiąc krótko, tylko wiedza i akceptacja są w stanie złożyć w ręce niewolnika klucze, które mogą otworzyć jego kajdany i wyzwolić go.

[Opowieść Tilse Sendras prowadzi czytelnika przez kolejne stadia pierwszego zachwytu, ekstatycznej obsesji, a następnie głębokiej degradacji związanej z jej uzależnieniem. Autorka w subtelny sposób pozwala czytelnikowi zauważyć, że bezsilność uzależnionego jest pochodną jego własnego nieświadomego założenia, iż jedynie bezsilna i głupia osoba mogłaby popaść w uzależnienie od skoomy, i wobec tego osoba tak bezsilna i głupia nie będzie nigdy w stanie podołać niezaprzeczalnie trudnemu zadaniu odrzucenia wspaniałych rozkoszy skoomy. Tilse Sendras udowadnia, że w momencie, gdy uzależniony zrzuci z ramion ciężar pogardy do samego siebie, pojawia się dla niego możliwość wyzwolenia. Wbrew temu, w co wierzy bezwzględnie nasze społeczeństwo, autorka sugeruje, że nie jest rzeczą absolutnie oczywistą, czy osoba uzależniona POWINNA zerwać z nałogiem - jest to jedynie jeden z wyborów, jakich osoba taka musi dokonać. Założenie Tilse Sendras, że uzależnienie od skoomy niekoniecznie jest oznaką moralnej i osobistej słabości, jest podstawą jej teorii, iż wyleczenie się jest możliwe, jednak sprawia też ono, iż ona sama oraz jej dzieło cieszą się złą sławą wśród konserwatywnej części społeczeństwa Dunmerów.]

Więcej w Fandom

Losowa wiki