FANDOM


Tiber Septim (znany również jako Talos z Atmory i Hjalti Wczesna-Broda) – pierwszy cesarz Tamriel z Dynastii Septimów i Smocze Dziecię, pochodzący z kontynentu Atmora. Został cesarzem w 2E 896 r., aktualnie jest uważany przez ludzi w Tamriel za jednego z dziewięciu bóstw. Wpływ na to miało między innymi zjednoczenie Tamriel i stworzenie Trzeciego Cesarstwa.

Tiber Septim służył początkowo pod berłem króla Cuhlecaina, gdzie znany był głównie jako Generał Talos. Walczył by zjednoczyć Cyrodiil, oraz wkrótce potem całe Tamriel, co dało początek Trzeciemu Cesarstwu. Jego nazwisko dało początek wielkiemu rodowi Cesarzy – Septimom.

Historia Edytuj

Wczesne Lata Edytuj

Tiber Septim urodził się w 2E 828 r. na wyspie Alcaire. Razem z bratem Agnorithem wychował się w Skyrim, gdzie razem uczyli się wojowniczego stylu życia, Hjalti jednak dodatkowo pobierał nauki o strategiach od tamtejszych norskich wodzów. Zanim został nazwany Talosem, a potem Tiberem Septimem, nazywano go Hjalti Wczesna-Broda.

Generał Talos Edytuj

Nordowie i Bretończycy walczyli przez wiele lat na północnej granicy Falkret. W wieku lat dwudziestu Hjalti prowadził skromne siły Skyrim przeciwko wojskowym Wysokiej Skały. Podczas tego starcia poznał króla Falkret, Cuhlecaina, który przybył wraz ze swymi wojskami by zabezpieczyć północną granicę prowincji Falkret. Hjalti i Cuhlecain stali się od tej chwili wielkimi sojusznikami, w ramach współpracy król Falkret nadał mu tytuł generała połączonych wojsk. Hjalti wiele nauczył się od norskich wodzów i był przebiegłym strategiem, jego niewielka grupa żołnierzy przebiła Bretonów, zmuszając ich do odwrotu za bramy miasta Stary Hrol'dan. Wieczorem obóz oblegających odwiedził Ysmir, który nauczył Hjaltiego Drogi Głosu. Z samego rana podszedł on pod bramy Starego Hrol'dan i wykrzyczał za pomocą Thu'um prawdopodobnie krzyk Nieugięta Siła, przez co mur zawalił się, a jego żołnierze wbiegli przez nie niczym lawina.

Proroctwo Edytuj

Wkrótce po wydarzeniach w Falkret Siwobrodzi przemówili, Talos postanowił się do nich udać. Po dotarciu na Gardło Świata, Siwobrodzi przepowiedzieli, że Talos został wybrany na tego, który przepędzi elfów, zjednoczy Tamriel oraz zostanie cesarzem wielkiego Imperium.

Bitwa w Sancre Tor Edytuj

Cuhlecain wraz z Talosem oraz jego zaufanymi generałami udali się do Cyrodiil. Sprzymierzone siły Nordów i Bretonów przekroczyły granicę w Cyrodiil i zajęły główne przełęcze w Górach Jerall w 2E 852. Postanowili oni zdobyć twierdzę Sancre Tor, w której aktualnie stacjonował oddział cyrodiiliańskiej armii, jednak mieli oni z tym spore problemy, gdyż ich armia była mało liczebna, słabo uzbrojona i wyszkolona – tym bardziej zupełnie nie przygotowana do kampanii zimowej.

Twierdza Sancre Tor była silnie obwarowana, z przodu niskie klify, które utrudniały wdrapanie się na mur, od tyłu wysokie klify które stanowiły nie lada obronę. Wejście do twierdzy było chronione przez magiczną barierę która wyglądała niczym jezioro. Wtedy Talos otrzymał wizję, dowiedział się, że w pobliskim grobowcu należącym do Remana III znajduje się Amulet Królów – wielki i pradawny artefakt, który symbolizować mógł Święte Przymierze w Tamriel. Uważał że jego przeznaczeniem jest go zdobyć.

Siły Nordów i Bretonów zaatakowały od frontu by uniemożliwić odwrót i możliwość transportowania zapasów do twierdzy przez co cyrodiilczycy zamarzliby lub zginęli z głodu. Jeden z zdrajców cyrodiilian powiedział Talosowi o ukrytej małej przełęczy, która prowadzi do twierdzy od tyłu, ten zabrał nieliczny oddział i ruszył na przełęcz.

Nie minęła chwila gdy Talos wdarł się do twierdzy pokonując słabą obronę i ruszył dalej pojmując generałów i wojowników. W ten sposób udało mu się zmusić obrońców do kapitulacji. Norska armia od tej chwili przyrzekła całkowitą lojalność wobec Talosa, któremu udało się zdobyć Amulet Królów.

Cesarstwo Tamriel Edytuj

Cesarz Edytuj

Pomik Talosa w Cyrodill (Oblivion)

Figura Talosa w Cesarskim Mieście

W 2E 854 Talos podbił Cesarskie Miasto, a tym samym uzyskał pełną kontrolę nad Cyrodiil. Cuhlecain bardzo ufał Talosowi, pożądał jednak cesarskiej korony dla siebie. Talosa nawiedzały tymczasem proroctwa Siwobrodych. Jednym z takich proroctw było morderstwo Cuhlecaina, którego miał dokonać.

Nie jest pewne, kto zamordował Cuhlecaina, wzniecił pożar w Cesarskim Pałacu i poważnie ranił Talosa podrzynając mu gardło. Według oficjalnej wersji wydarzeń dokonał tego morderca na usługach Wysokiej Skały. Jednak według niektórych sprawcą miał być sam Talos, który niepowstrzymywany wszedł do Cesarskiego Pałacu, po czym zamordował cesarza, wszystkich jego popleczników oraz świadków zbrodni i spalił pałac celem pozbycia się dowodów. Gardło natomiast poderżnął sobie sam oddalając od siebie tym samym podejrzenia. Niezależnie od tego jaka była prawda, poważnie ranny Talos przeżył incydent, nieodwracalnie utracił jednak głos i przez resztę życia porozumiewał się szeptem.

Talos wydał się wszystkim naturalnym następcą zamordowanego Cuhlecaina. Podczas koronacji Hjalti przyjął imię Tiber Septim.

Zjednoczenie Tamriel Edytuj

Zjednoczone przez niego państwo obejmowało tylko Cyrodiil, Skyrim i Wysoką Skałę, dlatego Tiber przystąpił do powiększania swojego Imperium i pokonania poszczególnych władców, którzy nie zgodzili się uznać jego zwierzchnictwa.

Kampania na zachodzie Edytuj

W 2E 862 przez zdrajców z frakcji Przodków zostaje zamordowany Wysoki Król HammerfellThassad II, a w Hammerfell wybucha wojna domowa. Siły syna poprzedniego króla – A'tora, próbują pokonać zdrajców, natomiast Tiber widzi w wojnie domowej wiele korzyści dla cesarstwa, dlatego też angażuje się w konflikt i popiera frakcję Przodków. Do Hammerfell wkracza ogromna armia imperialna i rozbija armię księcia A'tora, który ginie. Hammerfell zostaje przyłączone do cesarstwa, jako jedna z jego prowincji.

Rebelia Hammerfell Edytuj

Po zaledwie dwóch latach spokoju wybucha powstanie, któremu przewodzi najemnik Cyrus wspomagany przez Ligę Niespokojnych. Początkowo powstanie wybuchło tylko na Stros M'Kai, jednak gdy Lord-Gubernator wyspy – Richton zostaje zabity, fala buntowników zalewa całe Hammerfell. Legion odnosi porażki i musi się wycofać, a Tiber jest zmuszony zawrzeć pokój na warunkach Hammerfell. Rebelia Stros M'Kai jest jego jedynym niepowodzeniem militarnym na zachodzie, wkrótce jednak znów powraca do Hammerfell i tym razem zdobywa je definitywnie.

Wyprawa na Wschód po Ebon Edytuj

Jego dalszym celem był wschód lub południe. Zwyciężyło zapotrzebowanie na rudę ebonu, którego w Morrowind było pod dostatkiem. Cesarz wybrał moment ataku idealnie, cesarstwo wciąż było podniecone wizją zjednoczenia i gotowało się do wojny, a sytuacja po stronie Morrowind nie była najlepsza. Wielkie rody było ze sobą skłócone i podzielone, Wielki Ród Indoril który stał na czele Wielkiej Rady deklarował swoją wrogość wobec cesarstwa i poprzysiągł bronić Morrowind do końca, a w ślad za nim poszedł Ród Redoran złożony głownie z wojowników. Do walki i obrony ojczyzny zachęcała również Świątynia Trójcy, natomiast kupiecki Ród Hlaalu widząc wielkie korzyści handlowe które płynęły z połączenia się z cesarstwem, zachęcał do zawarcia ugody z Tiberem Septimem. Pozostałe wielkie rody – czyli Ród Telvanni i Ród Tres zachowali neutralność, nie chcąc się narażać na konflikt z którąkolwiek ze stron.

Podbój Czarnych Mokradeł Edytuj

Tiber wykorzystał skłócenie wielkich rodów i zaczął grać na czas, jednak konfrontację z Morrowind odłożył na później, najpierw podbijając Czarne Mokradła. O jego powodzeniach wojennych w tamtym regionie nie wiele wiadomo, wojnę zakończył traktat pokojowy na mocy którego Czarne Mokradła zachowały autonomię i zostały jedną z cesarskich prowincji

Traktat Pokojowy Edytuj

Po zajęciu Czarnych Mokradeł powrócił do planu ataku na Morrowind. Tiber zaczął nabierać przekonania, że wschód można przyłączyć bez walki, jednak wydał rozkazy ataku. Walk było stosunkowo niewiele, bo zaledwie kilka potyczek, w trakcie których wysłańcy Tibera dotarli do Vivek i zaczęli prowadzić tajemne negocjacje na temat zawieszenia broni, gdyż obie strony zdawały sobie sprawę, że wojna zniszczy oba kraje.

Vivek ogłaszając że wynegocjował pokój, zaskoczył całe Morrowind, które spodziewało się że będzie walczyło do końca. Traktat pokojowy został podpisany w Vivek w 2E 896 i był prawdziwym zwycięstwem dyplomatycznym i politycznym Tibera, gdyż udało mu się przyłączyć bardzo bogatą prowincję bez żadnych zniszczeń, zdobywając przy tym bezcenny ebon i zabezpieczając swoją wschodnią flankę w jego dalszych podbojach. Jednak najcenniejszym prezentem i kartą przetargową był gigantyczny golem – Numidium, którego Tiber otrzymał od Trójcy w zamian za: tolerancję religijną, wolny rynek, autonomię, poniechanie zemsty do Wielkich Rodów, które z nim walczyły oraz prawo niewolnictwa. Władze w Morrowind wciąż miała sprawować Wielka Rada złożona z wielkich rodów, protektorat nad prowincją natomiast miał sprawować cesarski wicekról.

W czasie tej kampanii udało mu się zdobyć jeszcze jedno bardzo ważne narzędzie polityczne, w czasie walki zostali zabici władcy Twierdzy Smutku, a ich dziedziczka Barenziah wpadła w ręce Cesarstwa.

Wyprawa na Południe Edytuj

Po podbiciu Morrowind i zdobyciu ogromnych złóż rudy ebonu, Tiber mógł w spokoju zająć się podbojem południa i wypełnieniem do końca przepowiedni. W tym regionie miał godnego przeciwnika – Drugie Aldmerskie Dominium, jednak armia Tibera już wtedy uchodziła za niezwyciężoną, a po uzyskaniu Numidium od Viveka przyłączenie południowych państw wydawało się jeszcze łatwiejsze niż się zdawało.

Podbój Puszczy Valen Edytuj

O jego walkach na południu niewiele wiadomo, a tym bardziej o walkach w Puszczy Valen. Prawdopodobnie wykorzystał swojego golema i zmusił do ugięcia się członków Dynastii Camoran.

Atak na Elsweyr Edytuj

O walkach na Elsweyr wiadomo jeszcze mniej niż w Puszczy Valen. Prawdopodobnie także i tam użył Numindium i podporządkował sobie koczownicze plemiona Khajiitów na południu oraz osiadłych Khajiitów w północnym Elsyweyr.

Inwazja na Wyspy Summerset Edytuj

Po pokonaniu Puszczy Valen i Elsweyr, ostatnim bastionem Aldmerskiego Dominium i jedyną prowincją Tamriel która nie znajdowała się pod władzą cesarstwa były Wyspy Summerset. Tiber zaczął więc intensywne przygotowania do inwazji na wyspy, oczywiste jednak było że istotną role odegra Numindium. Wojska cesarskie wylądowały na wyspie 2E 896, Tiber spodziewał się długiej wojny wśród zalesionej wyspy. Zdecydował się uderzyć szybko i w pełni sił na stolicę Summerset – Alinor, wykorzystując do tego swego golema. Nierówna walka sprawiła że miasto padło po kilku minutach, walki na wyspie ustały po zniszczeniu stolicy i poddaniu się Aldmerów.

Wypełniona Przepowiednia Edytuj

Tiber po zajęciu Summerset zdołał całkowicie wypełnić przepowiednię, jednak zdobycie tak wielkiego obszaru było łatwiejsze niż jego utrzymanie. Jego państwo składało się z różnych ras, wyznawało wielu innych bogów i miało różne kultury, ustabilizowanie tego bytu wymagało wielu zdolności – Tiber musiał utrzymać państwo w całości.

Konsolidacja Edytuj

Kiedy wszystkie prowincje zostały podbite, Tiber ogłosił nastanie nowej, 3 Ery zjednoczonego Tamriel. Pomimo, że całe Tamriel było podbite to nadal nie było jednością. W ostatnich latach swojego życia pierwszy cesarz starał się skonsolidować swoje państwo. Wszystkie regiony podzielono na prowincje, gdzie władali ludzie lojalni względem cesarstwa. Często zdarzało się że ci, którzy poparli cesarstwo w czasach jego podboju otrzymywali tam władze, tak na przykład było w Morrowind gdzie władze sprawował Wielki Ród Hlaalu cieszący się wielkim poparciem. Wrogowie cesarstwa byli albo likwidowani albo odsuwani od najważniejszych spraw. Postąpiono tak w Morrowind, gdzie Ród Indoril został pozbawiony tytułu wielkiego rodu Morrowind i stracił przewodnictwo w Wielkiej Radzie.

Tiber zaczął również usuwać władców, którzy mu się sprzeciwiali do tego celu wykorzystywał Numidium, wielkiego golema. Używał go dopóki nie zdradził go mag bitewny, Zurin Arctus. Na tronie w krajach przez niego podbitych umieszczał ludzi, na których mógł liczyć, tak zrobił w Morrowind koronując Barenziah na królową Twierdzy Smutku. W celu uniknięcia buntów i konfliktów przyjął nową zasadę tolerującą inne religie, kultury oraz wolny rynek.

W przypadku kiedy takie warunki komuś się nie podobały, sięgał po bardziej przekonujące środki. Bezpieczeństwa w cesarstwie miał bronić Legion Cesarski, aby likwidować bardzo niebezpieczne spiski i wiedzieć co się dzieje w prowincjach. Zakon Ostrzy zajął się nie tylko ochroną życia cesarza, ale również szpiegowaniem i kontrwywiadem, mówiło się wtedy, że ostrza są uszami i ustami cesarza, tam gdzie on nie dosięga.

Śmierć pierwszego Septima Edytuj

Na łożu śmierci Tiber Septim postanowił oddać tron i Amulet Królów swojemu wnukowi – Pelagiusowi Septimowi I. Zmarł w 3E 38 i przeżył 108 lat, a panował 38 lat. Aktualnie uznawany jest za najdłużej żyjącego człowieka w historii. Został pochowany w katakumbach Twierdzy Sancre Tor, wśród członków Dynastii Reman.

Życie prywatne Edytuj

Wiadomo że miał żonę i dziedziców, miał również brata Agnoritha Septima, który go wspomagał. Po za tym że był dobrym wojownikiem, był również wielkim idealistą, szczególnie w ostatnich latach starał się korzystać z czasu jaki mu pozostał. Bardzo szanował swoją żonę, jednak jej nie kochał. Miał kilka romansów, a największy i najgłośniejszy z Barenziah, która zresztą zaszła z nim w ciążę. W obawie że zagrozi to jego dziedzicom, rozkazał te niemowlę zabić.

Boskość Edytuj

Po śmierci został okrzyknięty Bóstwem. Jego następcy zmienili religię z ośmiu, na dziewięć Bóstw. Chociaż kiedy żył, sam siebie nie uznawał za boga, a za zwykłego człowieka. Jego kult najwięcej wyznawców znalazł w Skyrim

IV Era Edytuj

Kaplica Tibera Septima (Skyrim)

Kaplica Talosa w Skyrim

Pod koniec Wielkiej Wojny, Trzecie Aldmerskie Dominium zawarło wraz z Cesarstwem pakt pokojowy – Konkordat Bieli i Złota, którego głównym punktem przestrzegania był zakaz czczenia i wyznawania wiary w Talosa. Przemierzając Skyrim możemy natrafić na wiele kapliczek Talosa. Wielu ludzi w tajemnicy czci i pielęgnuje kult Talosa. Mało osób jednak ma odwagę publicznie i otwarcie wygłaszać swoją wiarę w „dziewiąte bóstwo”.

Rodzina Edytuj

Ciekawostki Edytuj

  • Jest uważany przez fanów serii za jedną z dwóch postaci (druga to Vivek), które osiągnęły stan chim.

Nawigacja Edytuj


Nieznany Cesarz Tamriel Pelagius Septim I


Reman III Właściciel Amuletu Królów Pelagius Septim I


Nieznany Głowa Rodu Septimów Pelagius Septim I

Cesarze Tamriel
Antiochus SeptimAttrebus MedeBrazollus DorCassynder SeptimCephorus Septim ICephorus Septim IICuhlecainHestraKastav CyrodiilKatariah SeptimKintyra Septim IKintyra Septim IIMagnus SeptimMartin SeptimMorihatha SeptimPelagius Septim IPelagius Septim IIPelagius Septim IIIPelagius Septim IVReman CyrodiilReman IIReman IIISavirien-ChorakTiber Septim
Bóstwa
Panteon Altmerów Auri-ElTrinimacMagnusSyrabaneJephreXarxesMaraStendarrLorkhanPhynasterXen
Panteon Bosmerów Auri-ElArkayBaan DarHerma-MoraJoneJodeLorkhanMaraStendarrXarxesY'ffreZ'en
Panteon Bretonów AkatoshArkayDibellaJulianosKynarethSheorMagnusMaraPhynasterStendarrY'ffreZenithar
Panteon Cesarskich AkatoshArkayDibellaJulianosKynarethShezarrMaraMorihausRemanStendarrTalosZenithar
Panteon Dunmerów AlmalexiaAzuraBoethiahVivekSotha SilLorkhanNerevarDagoth UrMalacathMehrunes DagonMephalaMolag BalSheogorath
Panteon Khajiitów AlkoshAzurahBaan DarHermorahHircynJodeJoneKhenarthiLorkhajMaraMerrunzMafalaNamiiraRajhinRiddle'TharSangiinSheggorathS'rendarrY'fferja-Kha'jay
Panteon Kothri Clavicus ZłośliwyDibeMaraKinZ'en
Panteon Nordów AlduinDibellaHerma-MoraJhunalKyneMalochMaraOrkeyStuhnShorTalosYsmir
Panteon Orsimerów TrinimacMalacathMauloch
Panteon Redgardów SatakalRuptgaTu'whaccaZehtMorwhaTavaMaloocDiagnaSepHoonDingLekiOnsi
Panteon Śnieżnych Elfów Auri-ElTrinimacSyrabaneJephrePhynaster
Kulty Tamriel Clavicus ZłośliwyCuhlecainMeridiaMiraakNerevaryjczykNocnicaPeryiteSithisVaerminaKról Robaków