Wikia

Elder Scrolls Wiki

Skyrim

Komentarze30
3461stron na
tej wiki
Skyrim
20111116113328
Mapa
Mapa Skyrim 2



Dane
  • Typ
    Typ
    Określa typ.
  • Prowincja
  • Populacja
    Populacja
    Nieznana wartość.
  • Kontynent
    Kontynent
    Nieznana wartość.
  • Stolica
    Stolica
    Określa daną stolicę prowincji lub państwa.
  • Zarządca
    Zarządca
    Nazwa zarządcy danego regionu.
  • Występowanie
    Występowanie
    Określa w jakich częściach serii występuje.


Miasta
pdef
Skyrim - górzysta, malownicza kraina, położona na północy kontynentu Tamriel. Oficjalnie prowincja należąca do Cesarstwa Tamriel. Skyrim podzielone jest na dziewięć włości, a stolicą jest Samotnia. Najwyższą górą jest Gardło Świata, której szczyt nie jest otwarty dla każdego, ponieważ blokuje je klasztor Siwobrodych, Wysoki Hrothgar. Kraina ta jest miejscem akcji gry The Elder Scrolls V: Skyrim.

Polityka Edytuj

Główną władzę w kraju sprawuje Najwyższy Król. Prowincja podzielona jest na dziewięć włości, z których każda ma swojego przywódcę - Jarla. W Skyrim znajduje się Legion Cesarski, którego sztab mieści się w Zamku Dour, w Samotni. W przypadku śmierci Najwyższego Króla, Jarlowie zbierają się na Moot i wybierają spośród siebie nowego króla.

Najwyżsi Królowie Skyrim nosili niegdyś Wyszczerbioną Koronę wykonaną z kości smoków. Robiono tak, aż do śmierci króla Borgasa.

Historia Edytuj

Era Meretyczna i I Era Edytuj

Skyrim, często zwany Starym Królestwem lub Ojczyzną, jest kolebką Nordów, a kiedyś i Śnieżnych Elfów.

Podczas Ery Meretycznej przybysze z Atmory nazwali tereny Skyrim Mereth w uznaniu dla ogromnej liczby Merów tu zamieszkujących. Według legendy to Ysgramor był pierwszym Nordem, który przybył tu z Atmory oraz to tutaj rozpoczęła się wędrówka ludzi do całej reszty Tamriel. 

Przez długi okres Śnieżne Elfy i Nordowie żyli w pokoju, jednak z czasem Elfy zaczęły obawiać się potęgi Nordów, którzy założyli miasto Saarthal i odkryli tam prastary artefakt o nazwie Oko Magnusa. Nordowie nie posiadali żadnych informacji na jego temat, więc postanowili go ukryć. Tymczasem Śnieżne Elfy dowiedziały się o Oku i ruszyły na miasto Saarthal. Wymordowały mieszkających tam ludzi, doprowadzając do jednej z największych rzezi. Tylko Ysgramor i jego dwaj synowie zdołali uciec do Atmory. Wydarzenie to zapamiętano jako Noc Łez. Ysgramor po powrocie do Atmory dowiedział się o zakończeniu wojny domowej. Opowiedział o wydarzeniach w Saarthal, o wymordowaniu ich pobratymców. Po jakimś czasie powrócił do Skyrim z armią znaną jako Pięćsetka Towarzyszy i pokonał Śnieżne Elfy. Zbudowano wtedy miasto Wichrowy Tron. Historia ta stała się fundamentem Pierwszego Cesarstwa.

Śnieżne Elfy zdołały utrzymać swoją cywilizację aż do XIII członka dynastii Ysgramora, króla Haralda. Za jego panowania zostali zmuszeni do ucieczki na ziemie Krasnoludów, którzy zgodzili się ich przyjąć pod warunkiem, iż każdy z Śnieżnych Elfów zostanie oślepiony. Przez tysiące lat Śnieżne Elfy zmieniały się w prymitywne, szpetne kreatury, znane dziś jako Falmerowie.

Ekspansje Vragea Zdolnego doprowadziły do powstania Pierwszego Cesarstwa. W ciągu pięćdziesięciu lat jego panowania, Nordowie podbili całe Skyrim, część Wysokiej Skały oraz Morrowind. Podbój Morrowind był wyjątkowo krwawy z powodu waleczności sojuszu Chimerów i Dwemerów, którzy za cel obrali sobie wydalenie Nordów z ich ojczyzny. Wkrótce odbyła się bitwa pod Czerwoną Górą, w której pokonano armię Nordów oraz wygnano ich z Morrowind. Klęskę poniósł tam Jurgen Wiatrowładny i najwyższy król Wulfharth.


III Era SeptimówEdytuj

Po rozpoczęciu 3 Ery, Skyrim zostało włączone do trzeciego cesarstwa Septimów. Prowincja zachowała jednak pełną i szeroką autonomię. Jarlowie wciąż mogli decydować o prawie w ich włościach, posiadać własne wojsko, prowadzić własną politykę, a co najważniejsze, nie składali przysięgi lojalności cesarstwu, tylko Najwyższemu Królowi.

Jarlowie poza tym cieszyli się łaskami pierwszego cesarza, Tibera Septima, którego już wtedy otaczano czcią w całej prowincji. Cesarz po odrodzeniu cesarstwa podjął decyzje o utworzeniu Rady Cesarstwa, organu o charakterze ustawodawczym i doradczym. W jego skład, oprócz oczywiście najważniejszych osobistości cesarstwa, wchodzili wszyscy jarlowie z Skyrim oraz Najwyższy Król. 

W 38 3E zmarł Tiber Septim, pierwszy cesarz zjednoczonego Tamriel. Po śmierci został okrzyknięty Bogiem, a Osiem bóstw przeszkształciło się w Dziewięcioro, bowiem dołączył do nich Tiber, zwany Talosem. Nordowie nazywali to kultem Talosa, a wiara w niego była w Skyrim bardzo silna. Wielu nordów czciło go niezwykle gorliwie, a wiarę w niego nie podważył nawet podpisany 600 lat pózniej Konkordat Bieli i Złota, który zakazywał wyznawania Talosa.

Za panowania cesarza Uriela Septima II i jego syna Pelagiusa Septima II, o Skyrim pada wiele wzmianek, jednak sytuacja w prowincji nie jest jasno określona.

Geografia Edytuj

Tereny Skyrim są zróżnicowane. Występują tu: tundra, równiny, lasy, wyżyny i góry. To tutaj znajduje się pięć najwyższych szczytów w Tamriel. Skyrim graniczy z Wysoką Skałą, Hammerfell, Cyrodiil i Morrowind. Na północy znajduje się Morze Duchów. Najwyższym szczytem w Skyrim jest Gardło Świata, będące również najwyższym szczytem Tamriel. Godne uwagi jest to, iż poza najbardziej wysuniętymi na północ częściami Wysokiej Skały i Morrowind, Skyrim jest jedynym miejscem nadającym się do warzenia niesławnego napoju alkoholowego, zwanego Norskim Miodem. Dzieje się tak, ponieważ kilkakrotnie podczas procesu destylacji, substancja musi zostać poddana bardzo niskim temperaturom, tak by mogła zamarznąć i ponownie roztopić się. Napój znany jest z wyraźnego smaku "na zimno", podobnego do niezwykle mocnej mięty, który utrzymuje się jako uczucie lodu w żołądku. Alkohol ten jest nielegalny w Cesarstwie, chociaż nie przeszkadza to odważnym Nordom, aby upijali się nim w tawernach. Zima w Skyrim trwa przez większość roku.

Gospodarka Edytuj

Skyrim jest bogatą, dochodową i potężną prowincją Cesarstwa. Obecna stolicą kraju jest Samotnia, niegdyś natomiast miano stolicy nosiły Zimowa Twierdza i Wichrowy Tron. Uchodźcy z Morrowind, uciekający przed erupcją Czerwonej Góry, przynieśli ze sobą nową kulturę, tradycję oraz stali się ważną częścią gospodarki Skyrim. Chociaż wojna domowa, która wybuchła w Skyrim na początku drugiego stulecia 4 Ery wprowadziła zamieszanie we włościach, Skyrim pozostał ważną, cesarską prowincją na arenie narodowej Tamriel.

Biała Grań jest handlowym centrum Skyrim oraz jej spichlerzem, ze względu na ogromną ilość upraw w tym regionie, a wykopaliska w Markarcie przynoszą nową wiedzę na temat cywilizacji Dwemerów i Falmerów. Ponadto Markart jest bardzo zasobny w srebro i przynosi duże dochody. Największym portem w Skyrim jest Samotnia. Ponadto ważną rolę w prowincji odgrywają Khajiickie karawany, podróżujące od miasta do miasta i sprzedające swoje towary. Khajiitów jako jedynych nie odstraszyła wojna domowa, dzięki czemu są dobrym źródłem zaopatrzenia w zróżnicowane towary gromadzone w czasie wędrówek.

Gospodarka za dynastii Septimów Edytuj

Nie wiele wiadomo o gospodarce Skyrim za panowania dynastii Septimów, aczkolwiek już wtedy prowincja miała bardzo duże znaczenie na arenie politycznej ze względu na silną gospodarkę.

Wielka wojna Edytuj

Wybuch wielkiej wojny bardzo osłabił nie tylko Skyrim, ale i całe Cesarstwo. Nordowie, chwytając za broń i ruszając do walki, zmniejszyli produkcje towarów, co zaowocowało podwyżką cen na artykuły podstawowe, takie jak żywność, narzędzia i ubrania. Bunt renegatów na pograniczu zmniejszył wydobycie srebra w prowincji prawie do zera, lecz dzięki działaniom Ulfrika Gromowładnego szybko udało się odzyskać pogranicze, wznawiając wydobycie surowca. Dopiero podpisanie Konkordatu Bieli i Złota w 175 roku 4E zakończyło pustoszącą kontynent wojnę i przyczyniło się do poprawy stanu gospodarczego prowincji. 

Weterani wojenni wrócili do swoich dawnych prac. Jeden z nich, nord imieniem Rorik, zakupił tanio spory obszar bezwartościowych nieużytków które jak się okazało po wojnie stały się jednymi z najlepszych gleb w Skyrim. Żyzna ziemia ściągała farmerów w tamte okolice, dając początek wsi Rorikstead.

Wojna domowa Edytuj

Wojna domowa znacząco wpłynęła na stan gospodarczy krainy. Zagrożenie ze strony Aldmerskiego Dominium nie pozwalało Cesarstwu na ściągniecie większej liczby legionów do zdławienia rebelii w krainie Nordów, przez co zmuszeni byli do rekrutowania żołnierzy wśród miejscowej ludności, osłabiając w ten sposób ramię przemysłowe i rolnicze całej prowincji. Podzielenie Skyrim na dwa wrogie obozy utrudniło, ale nie uniemożliwiło wymiany handlowej pomiędzy sąsiednimi włościami. Wraz z końcem wojny domowej, struktura gospodarcza krainy zaczęła się wzmacniać.

Gospodarka włości Edytuj

Haafingar Edytuj

Brak bezpośredniego kontaktu z frontem nie wyniszczył tak bardzo włości. Port w Samotni jest największym w całym Skyrim, w którym rozładowywane są towary kompanii Wschodnio-Cesarskiej. W czasie wojny miała ona problemy z dostarczaniem produktów przez Morze Duchów, z powodu grasujących na tych wodach piratów, zwanych Krwawymi Horkerami, pod przywództwem maga o imieniu Haldyn. Cesarstwo traciło w ten sposób zyski, zaufanie klientów i spore ilości towarów przeznaczonych dla Cesarskiego Wojska, lecz dzięki pomocy Smoczego Dziecięcia w końcu udało uporać się z piratami, co jednak nie zakończyło ataków bandytów na szlaki wodne do Samotni. Z zatoki nieopodal portu tamtejsi rybacy łowią ryby które dzięki dobrej komunikacji szybko trafiają na rynek do miasta. W mieście handel jest bardzo rozwinięty, bardzo dużym wzięciem cieszy się przyprawione wino jednej z mieszkanek Samotni, zwłaszcza w dzień króla Olafa mieszkańcy chętnie kupują ten wytrawny trunek. Jak każde duże miasto Samotnia posiada zamkowego kowala który od wybuchu rebelii praktycznie nie robi nic innego jak wytwarzanie zbroi dla cesarskich żołnierzy, znajduje się tu także najlepszy i jedyny łuszczarz w całej prowincji. Nieopodal stolicy znajduje się farma która zapewnia podstawowe wyżywienie mieszkańcom miasta. W Haafingar są dwa tartaki które uzupełniają podstawowe zapotrzebowanie miasta na drewno. Główne trakty włości są najbezpieczniejszymi drogami w całym Skyrim co nie oznacza że są pozbawione wszelakich zagrożeń.

Hjaalmarch Edytuj

Włość posiada znaczenie drugorzędne w handlu i znaczeniu strategicznym. Położona poza głównymi szlakami handlowymi, nie posiada dobrze rozwiniętej komunikacji, a drogi są bardzo niebezpieczne. Oprócz karawan Khajiitów, do miasta nie przybywa zbyt dużo podróżnych, przez co miasteczko żyje swoim, własnym życiem. Nie ma w nim żadnego kowala, dlatego też, jeśli ktoś takowego szuka, musi udać się do Samotni, bądź Białej Grani lub zakupić towary od Khajiickich kupców, którzy rzadko kiedy wędrują do Morthalu. Miejscowa karczma ze względu na brak podróżnych ma mało klientów i jest dosyć obskurna. Najbliższe farmy znajdują się w Haafingarnie i Białej Grani, dzięki czemu żywność nie jest tu najtańsza. Jedynie tartak i kopalnia na obrzeżach zapewnia jakieś dochody dla miasta, lecz są one niewystarczające, by ta mieścina mogła się rozwijać. W okolicy znajdują się niewielkie złoża rud, które niestety nie są na tyle wielkie, by móc wydobywać rudę na większą skale.

Biel Edytuj

Włość położona na północnych brzegach kontynentu. Na co dzień pokryta jest śniegiem, a silne wiatry z Morza Duchów mocno ogołociły ten region z drzew, wykluczając w ten sposób miasto z handlu drzewnego. Tylko na południu włości wybudowano jeden tartak, zaopatrujący Wichrowy Tron. Dobre położenie umożliwiło otwarcie handlu morskiego, dzięki czemu statki płynące do Hammerfell, czy Wysokiej Skały, mają gdzie zawitać, jeśli pogoda uniemożliwi dokowanie w Samotni, Na obrzeżach miasta jest farma, która zapewnia wyżywienie dla górników. Ponadto można zapolować na horkery, których w tym regionie nie brakuje albo złowić ryby, których nie ma w znaczących ilościach przy brzegu, jednak jest ich wystarczająco dużo dla lokalnych mieszkańców. Miasto utrzymuje się głównie z dwóch, konkurujących ze sobą kopalń rtęci i żelaza, które zapewniają miastu zyski. Trakty w południowej części włości są częściej odwiedzane, ponieważ nie ma tam tak silnych wiatrów. Dlatego wędrowcy wolą wybierać drogę w głębi włości, łączącą Samotnię i Morthal z Wichrowym Tronem.

Zimowa TwierdzaEdytuj

Miasto ma już za sobą dni swojej chwały. Większość budynków runęła do morza podczas katastrofy. Najbardziej zaśnieżona włość prowincji, podobnie jak Biel, jest w dużym stopniu pozbawiona drzew, a w pobliżu nie wydobywa się żadnych surowców. Ze względu na niewielką liczbę mieszkańców, miasto nie ma zbyt dużych problemów z zapotrzebowaniem na towary, które od czasu do czasu dostarcza im wędrowna karawana Khajiitów. Jedynym, niewielkim źródłem dochodów jest Akademia Magów, której członkowie chcą czasem odpocząć od trudów uczelni w miejscowej gospodzie.

Wschodnia Marchia Edytuj

Ze względu na toczącą się wojnę i rasizm wśród Nordów handel został utrudniony. Większość miejscowej produkcji trafia albo na handel do włości sprzyjającym Ulfrikowi albo przekazywane są armii Gromowładnych. Port w Wichrowym Tronie jest drugim co do wielkości portem w Skyrim. Znajduje się tu biuro kompanii Wschodnio-Cesarskiej oraz jej konkurencji, w dokach zaś za marne pieniądze pracują Argonianie służący jako tania siła robocza, na której nieuczciwie wzbogacają się Nordowie. Stąd również kursują jedyne statki na Solstheim. Od czasu wyczerpania kopalni ebonu w Kruczej Skale, ruch wodny do kolonii został ograniczony, lecz dzięki pomocy nieznajomego bohatera kopalnia znowu ruszyła i zaczęła wydobywać ebon. Pomimo tego, że we włości znajdują się największe złoża rudy ebonu w prowincji, Nordowie nie są w stanie jej wydobywać z powodu znajdującej się nieopodal twierdzy orków, którzy wydobywają ją głównie dla zaspokojenia własnych potrzeb. Niewielka kopalnia rudy znajduje się także w Gajkyne. Ważnym szlakiem, przez który sprowadzane są Dunmerskie towary z Morrowind, które pomimo niechęci rasowej, trafiają do całej prowincji. Produkcja żywności w Wichrowym Tronie jest wystarczająco duża, aby móc ją bez problemów eksportować. Niedaleko miasta znajduje się kilka farm zapewniających wyżywienie. Ponadto w tamtejszych, okolicznych dokach łowione są ryby w ilościach na tyle dużych, by bez problemu zaspokoić zapotrzebowanie mieszkańców. Niemal wszystkie produkty zamkowej kuźni trafiają do armii Gromowładnych. Oprócz statków wysyłanych drogą morską, ważną rolę pełnią także karawany Khajiiitów, które są jednymi z niewielu handlarzy podróżujących po bezdrożach.

Biała Grań Edytuj

Centralne położenie miasta czyni z niego ważny szlak handlowy, gdyż łączy ono oba krańce prowincji. Żyzne gleby i bogate w zwierzynę równiny dają włości duże zyski w sprzedaży żywności, ponadto włość posiada kilka tartaków, które zaopatrują w drewno okoliczne farmy i miasta.

Rift Edytuj

Miasto Pęknina stało się przemysłową potęgą produkcji miodu i połowu ryb.

Religia Edytuj

Panteon Skyrim składa się z różnych bóstw. Przed przyjęciem wyznania Dziewięciu Bóstw czczono między innymi bóstwa: Alduin, Dibella, Arkay, Tsun, Mara, Stuhn, Kyne, Jhunal, Shor, Ysmir, Herma-Mora, Maloch. Shor jest uważany za ojca opatrzności, jest odpowiednikiem Akatosha. Badacze nadal prowadzą spór czy Alduin to Akatosh czy zupełnie inne bóstwo.

Kult Daedr jest rzadkością w Skyrim. Zmiennokształtni czczą Hircyna, wyznawcy Azury to głównie Dunmerzy, którzy uciekli z Morrowind, tajny zakon Słowików czci Nocnicę, orkowie z twierdz czczą Malacatha, Hermaeus Mora jest uważany za demona przez większość nordów, a Mephala za jego siostrę, w Gwieździe Zarannej znajduje się kult Vaerminy, na pograniczu grupa kanibali czci Namirę, a w Wschodniej Marchii znajduje się grupa wyznawców Boethiah.  

W Skyrim występuje również kult starych bogów jednymi miejscami tego kultu i jego wyznawcami są renegaci na Pograniczu nie wiadomo nic o tych bogach.  

Wyznanie Talosa Edytuj

W Skyrim szczególnie boskim kultem otoczony jest Tiber Septim, założyciel Cesarstwa Tamriel. Gdy Rada Starszych podpisała Konkordat Bieli i Złota, który zakończył Wielką Wojnę wyznanie Talosa zostało oficjalnie uznane za nielegalny kult, a agenci Thalmoru rozpoczęli liczne aresztowania na terenie całego Tamriel, głównie w Skyrim. Taki stan rzeczy spowodował liczne powstania. Największemu z nich dowodził Ulfrik Gromowładny, który zabił Najwyższego Króla i pogrążył Skyrim w wojnie z Cesarstwem. Talosa nadal czci wielu Nordów, którzy nie boją się Thalmoru, największymi ośrodkami jego kultu jest Wichrowy Tron oraz miasto Markart gdzie znajduje się tam poświęcona mu świątynia. Talosa czci wielu jarlów nawet ci którzy są sojusznikami cesarstwa.

Komunikacja Edytuj

Głównymi szlakami komunikacyjnymi są gościńce oraz żegluga śródlądowa, a także żegluga morska.

Miasta Edytuj

W Skyrim znajduje się 5 dużych miast i mniejsze wioski, co stwarza krajobraz bardziej wiejski, niżeli zurbanizowany tak, jak na przykład w Cyrodiil.

Gwiazda Zaranna Edytuj

Gwiazda Zaranna - miasto na północnym wybrzeżu Skyrim. Miasto Stołeczne Bieli zostało założone w 2E 283, kiedy to Potentat Versidue-Shaie ogłosił stan wojenny, co rozpoczęło jeden z najbardziej krwawych okresów w historii Tamriel.

Falkret Edytuj

Falkret - miasto na południowo-zachodniej części Skyrim, stolica włości o takiej samej nazwie. Jest ostatnim miastem przed Hammerfell. Słynie ze swojego wielkiego cmentarza.

Markart Edytuj

Markart - miasto w środkowo-zachodniej części Skyrim. Zostało zbudowane przez Dwemerów. Tiber Septim za swojego panowania nakazał wybudować tutaj Akademię Głosu, gdzie szkolono w używaniu mocy Głosu w sztuce wojennej. Całością miasta rządzi rodzina Srebro-Krwistych. Miasto słynie ze swojego surowego więzienia i kopalni srebra.

Morthal Edytuj

Morthal - miasto w środkowo-zachodniej części Skyrim. Zostało wybudowane wokół bagien. Mieszka tutaj mag Falion, który potrafi wyleczyć Wampiryzm.

Pęknina Edytuj

Pęknina - stolica Rift, umiejscowiona w południowo-wschodniej części Skyrim. Znajduje się tu siedziba Gildii Złodziei. Najbardziej wpływową rodziną w mieście jest rodzina Czarnych-Róż, do której należy miodosytnia w mieście.

Samotnia Edytuj

Samotnia to centrum wpływów Cesarstwa w Skyrim. Znajduje się tu osławiona Akademia Bardów oraz największy Port w Skyrim, w którym znajduje się magazyn Kompanii Wschodnio-Cesarskiej W mieście znajduje się Świątynia Ośmiu Bóstw.

Biała Grań Edytuj

Biała Grań - znajduje się w centrum Skyrim. Stolica handlu w Skyrim, często uznawana za najwspanialszą z dzielnic. Kiedyś Biała Grań często nazywana była "Cesarskim Miastem Skyrim". W dawnych czasach nad miastem, w Smoczej Przystani więziono Smoka Numinexa, stąd nazwa fortecy. W mieście znajduje się siedziba Towarzyszy - Jorrvaskr.

Zimowa Twierdza Edytuj

Zimowa Twierdza - dawna stolica Skyrim znajdująca się na północnym wschodzie. Obecnie to najmniejsze miasto Skyrim z powodu kataklizmu, zwanego Wielkim Upadkiem, kiedy to Morze Upiorów pochłonęło większą część miasta. Znajduje się tu Akademia Magów.

Wichrowy Tron Edytuj

Wichrowy Tron - miasto zbudowane przez zniewolone Śnieżne Elfy na rozkaz Ysgramora. Było stolicą Pierwszego Cesarstwa i przez pewien czas stolicą Skyrim. Było pierwszym przystankiem na drodze Dunmerów uciekających z Morrowind. Miasto zostało wykopane podczas Wojny o Sukcesję.

Twierdze i Forty Edytuj

Włości Edytuj

Nawigacja Edytuj

Regiony
Tamriel Czarne MokradłaCyrodiilElsweyrHammerfellWysoka SkałaMorrowindSkyrimWyspy SummersetPuszcza Valen
Akavir Cesarskie Prowincje AkaviruKa Po' TunKamalTang MoTsaesci
Pozostałe AldmerisAtmoraCathnoqueyEsronietOrsiniumPyandoneaRoscreaThrasYnesleaYokuda
Światy AetheriusMundusNirnPlany w OtchłaniPustka

Więcej od Wikii

Losowa wiki