FANDOM


Rada Cesarstwa (znana również jako Rada Starszych) – została stworzona między 243 rokiem, a 498 rokiem 1E. Organizacja ta sprawuje główną władzę ustawodawczą w Trzecim Cesarstwie. Na czele rady stoi Wysoki Kanclerz. Rada Starszych posiada pełną kontrolę nad armią lądową oraz morską.

Historia Edytuj

Rada Cesarstwa została założona po utworzeniu Cesarstwa przez Tibera Septima. Rada utrzymywała swoją mocną pozycję przez panowanie wszystkich Cesarzy z dynastii Septimów, aż do Pelagiusa II, który zwolnił wszystkich członków rady, a następnie zaczął ich przyjmować od nowa, jednak tym razem za wysoką opłatą. Taka "strategia" spłacania swoich długów doprowadziła do tego, że wielu mądrych, lecz biednych członków rady, już nigdy w niej nie zasiadło.

Po przejęciu tronu przez Pelagiusa III zwanego "Szalonym", rada próbowała odsunąć go od władzy "przez jego niestosowne zachowanie". Wysłano go do "azylu" w celu rehabilitacji umysłowej, natomiast po jego śmierci, władzę przejęła jego żona - Katariah Septim.

Po śmierci Katariah, na tron wstąpił jej syn, Uriel Septim IV. Przez czterdzieści trzy lata jego panowania, Rada Starszych kilkukrotnie próbowała go obalić. Ostatecznie rządy Uriela IV były nieudane, po jego śmierci Rada Starszych cieszyła się ze swojego tryumfu - po czym wybrano na Cesarza Cephorusa II, kuzyna Andoraka.

Uriel Septim VI wynajął szpiegów, aby Ci dali mu dowody to, że radni spiskują z jego wrogami, szpiedzy ci prawdopodobnie jednak niczego nie odkryli. Uriel VI często wykorzystywał swoje prawo weta, dlatego po jego śmierci mówiono że "[...] jako jedyny pokonał radę Starszych".

W skład Rady Starszych wchodzili zazwyczaj hrabiowie Cyrodiil, arystokracja innych prowincji cesarskich, takich jak m. in. Jarlowie Skyrim, najwyżsi rangą członkowie sił zbrojnych i straży, a także mianowani przez Cesarza członkowie (jest to łącznie około 50 osób, jednak liczba ta zawsze jest ruchoma). Dokładny proces prawodawstwa w samej Radzie nie jest jasny - choć oczywiste jest, że Cesarz posiada prawo do zawetowania danej ustawy od czasu panowania Uriela Septima VI.

Przewodniczącym Rady pod koniec Trzeciej Ery był Wysoki Kanclerz Ocato który był Altmerem, zakończył swoją kadencję 15 lat po zabójstwie cesarza Uriela Septima VII, w 3E 433. Po Kryzysie Otchłani, Ocato zaczął rozpoznawać zagrożenia w Thalmorze, jednak został w porę przez nich zamordowany i nie zdążył ostrzec Rady.

Sala Obrad Edytuj

Siedziba i Sala Obrad znajduje się w Cesarskim Pałacu na najniższych piętrach. Dostęp do tego miejsca był wolny dla odwiedzających przed Kryzysem Otchłani i zamachem na Uriela Septima VII, po tych wydarzeniach cały teren Pałacu został zamknięty dla odwiedzających, a Ostrza broniły tego miejsca wraz z Legionem i Gwardią Pałacową. Po Wielkiej Wojnie pałac jest chroniony tylko przez funkcjonariuszy Penitus Oculatus, a Gwardia została rozwiązana.

Koniec Dynastii Septimów Edytuj

Po Dynastii Septimów nastąpił okres, w którym zabrakło władcy. Do czasu wyboru nowego Cesarza władza przeszła w ręce Kanclerza Ocato, który miał zwołać w najbliższym czasie posiedzenie Rady Starszych o charakterze elektorskim. Miało by się tam wybrać metodą głosowania jednego z członków Rady który przejął by tron Cesarstwa. Niestety nie doszło do tego posiedzenia, 7 lat po śmierci kanclerza i 17 lat po śmierci Martina Septima nastąpił atak Titusa Mede na Cesarskie Miasto. Wykorzystał on to, że Rada była w tym okresie słaba, by po zdobyciu miasta koronować się na Cesarza Tamriel.