Fandom

Elder Scrolls Wiki

Historia Kruczej Skały tom I

12 436stron na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Komentarze0 Udostępnij

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Historia Kruczej Skały tom I – opowiada historię miasteczka, Krucza Skała znajdującego się na wyspie Solstheim.

Treść Edytuj

Historia Kruczej Skały
Tom I

autorstwa
Lyrina Telleno

Przedmowa

Krucza Skała to jedna z najbardziej interesujących kolonii założonych w Morrowind w ciągu ostatnich dwóch stuleci. Tak wiele zdarzyło się w tym czasie w tej małej miejscowości i życie tylu osób się przez to zmieniło, że uznałem za niezbędne opisanie jej bogatych w wydarzenia dziejów w tej serii ksiąg. W czasie gdy przeprowadzałem moje badania, spędziłem w Kruczej Skale prawie trzy lata, poznając wielu swych pobratymców - mroczne elfy - którzy zwą to miejsce swoim domem. Mam nadzieję, że czytelnicy docenią siłę i wytrwałość, jaką trzeba się odznaczać, by żyć w tak niegościnnym i dzikim miejscu.

Krucza Skała została założona w 427 roku 3 ery przez Kompanię Wschodniocesarską po odkryciu na południowym brzegu wyspy Solstheim bogatych złóż ebonu. Budowa miasta trwała kilka miesięcy, zaś z kopalni natychmiast zaczęto wydobywać rudę ebonu, którą przewożono do Wichrowego Tronu w Skyrim. Do 432 roku 3 ery miasteczko liczyło ponad 30 mieszkańców, z których wszyscy utrzymywali się dzięki kopalni. Kruczą Skałę zamieszkiwali wówczas niemal wyłącznie Cesarscy i kilku Nordów przyciągniętych do miasta bogactwem oferowanym przez kopalnię.

Gdy w 433 roku 3 ery rozpoczął się Kryzys Otchłani, Krucza Skała działała jak dawniej - siły Mehrunesa Dagona nie dotarły do miasteczka. Większość cesarskiej straży, która tu stacjonowała, wróciła do Cyrodiil walczyć z najeźdźcami, lecz kilku żołnierzy zostało, by chronić kopalnię przed bandytami. Nie wiadomo, czy na Solstheim kiedykolwiek otworzyły się jakieś wrota Otchłani - nie istnieją żadne zapiski mówiące o takim wydarzeniu.

W pierwszym roku czwartej ery, po zniszczeniu Ald'ruhn, wiele z wielkich dunmerskich rodów rozesłało małe grupy swoich pobratymców mających znaleźć nowe miejsca na osiedlenie się. Grupą rodu Redoran dowodziła Brara Morvayn, która natychmiast wyruszyła do Solstheim. Po krótkich negocjacjach z Kompanią Wschodniocesarską (niektórzy spekulują, że właścicieli zmieniło wówczas sporo monet) grupie Brary pozwolono osiedlić się w Kruczej Skale, gdzie szybko zaczęła brać udział w życiu kolonii górniczej. Jak się okazało, Dunmerowie byli pracowici i można było na nich polegać, czym wywarli duże wrażenie na Kompanii Wschodniocesarskiej. Ich relacje bardzo się poprawiły.

Wszystko szło bardzo dobrze aż do tego pamiętnego dnia 5 roku 4 ery, w którym Czerwona Góra nagle wybuchła, wysyłając przez Morze Duchów potężne uderzenie, które z całą furią runęło na Solstheim. Krucza Skała została poważnie uszkodzona przez falę uderzeniową - kilka kamiennych budowli zostało przewróconych, a wiele drewnianych po prostu zmiecionych z powierzchni ziemi. Kopalnia ponownie okazała się być ratunkiem dla miasta, ponieważ większość jego mieszkańców w chwili uderzenia pracowała pod ziemią i została ochroniona przed potężną siłą. Wydarzenie to miało jednak swoje skutki. Krucza Skała polegała bardzo na ochronie pobliskiego Fortu Nocnego Mrozu, lecz erupcja niemal zupełnie starła to miejsce z powierzchni ziemi. Kilku ocalałych żołnierzy zamieszkało w samej Kruczej Skale i próbowali zorganizować tam tymczasowy garnizon, lecz garstka ta nie miała wielkich szans z potencjalnymi zagrożeniami dla miasta. Za pozwoleniem Kompanii Wschodniocesarskiej Brara sprowadziła posiłki z elitarnej gwardii Redoran, by zapełnić lukę w obronie. Gwardia okazała się doskonałym zastępstwem dla poległych cesarskich żołnierzy i strzeże miasta do dziś.

Inne tomy Edytuj

Więcej w Fandom

Losowa wiki